چکیده مقاله:
بیان مسئله: کالبد جدارۀ خیابان‌های شهری از مهم‌ترین ابعاد طراحی تأثیرگذار بر زیبایی منظر شهری هستند. ازاین‌رو جداره‌های شهری ازجمله عناصر محیطی تأثیرگذار درزمینۀ ارتقای کیفیت‌های بصری زیبایی‌شناسی در فضاهای شـهری محسـوب می‌شوند. در این بین یکی از معضلات اصلی شهرها بحث افزایش موضعی دمای هوا به‌واسطۀ افزایش دی‌اکسید کربن است؛ این در حالی است که برنامه‌های مدیریت کنترل کیفی هوا عمدتاً بر کنترل منابع تولید دی‌اکسید کربن متمرکز هستند. حرکت به‌سوی معماری و شهرسازی همساز با محیط‌زیست، تغییر استراتژی‌های طراحی و خلق راهکارهای نوین برای بازگرداندن تعادل به طبیعت، ضمن تأمین نیازهای بشر امروزی سبب توسعۀ روزافزون کاربرد سیستم‌های سبز عمودی در سراسر دنیا شده است. هدف پژوهش: هدف، ارائۀ راهکاری برای تلفیق زیست‌رآکتورهای حاوی ریزجلبک با نمای ساختمان است؛ به نحوی که ضمن حفظ هویت و یکپارچگی کلی سیمای آن، موجب جذب دی‌اکسید کربن موجود در هوا شود تا از افزایش دمای هوا بکاهد. روش پژوهش: با توجه به بدیع و بین‌رشته‌ای بودن موضوع پژوهش، روش انجام این تحقیق مستلزم روشی ترکیبی است. این پژوهش به گونۀ توصیفی – تحلیلی و ازنظر ماهیت، در زمره پژوهش‌های کاربردی قرار دارد؛ لذا ابتدا با استفاده از منابع کتابخانه‌ای و استناد به متون علمی به روش کیفی، به معرفی و بررسی ریزجلبک‌ها به‌عنوان موجودات جاذب آلودگی هوا پرداخته است، سپس نمای خیابان انقلاب به‌عنوان یکی از گره‌های آلودۀ شهری برداشت شد. درنهایت با استخراج سطوح مناسب برای نصب زیست‌رآکتورهای حاوی ریزجلبک، نمای خیابان انقلاب مورد بازطراحی قرار گرفت. نتیجه‌گیری: استفاده از ریزجلبک‌ها به عنوان یکی از میکروارگانیسم‌های زنده با قابلیت جذب بالای دی‌اکسید کربن از هوا و تلفیق آنها با نماهای ساختمان در محفظه‌هایی به نام زیست‌رآکتور، باعث تبدیل این جداره‌ها به سطوح فتوسنتزکننده در جهت پاسخ به تغییرات گرمایی اقلیم، بهبود عملکرد حرارتی غیرفعال ساختمان، تبدیل یک ساختمان معمولی به یک ساختمان زنده و درنهایت جداره‌های ساختمان را به یک کارخانه تولید انرژی تبدیل می‌کند.