به نقل از سایت درمانکده:https://www.darmankade.com/blog/shyness/
از کمرویی و خجالت رها شوید
آیا از نظر اجتماعی بی دست و پا هستید؟ آیا احساس تنهایی می کنید اما نمی دانید که چگونه با دیگران ارتباط برقرار کنید؟ در اینجا حتی اگر خجالتی هستید نحوه پیدا کردن دوست آورده شده است.
درک کمرویی و تنهایی
به عنوان انسان ، ما موجوداتی اجتماعی آفریده شده ایم. داشتن دوستان باعث خوشبختی و سلامتی ما می شود. از نظر مشاوران روانشناس و روانپزشک، ارتباط اجتماعی برای سلامت روان و سلامت عاطفی ما مهم است. با این حال بسیاری از ما خجالتی و از نظر اجتماعی درونگرا هستیم. ما در کنار افراد نا آشنا احساس آشفتگی می کنیم ، مطمئن نیستیم که چه چیزی بگویم یا از اینکه دیگران ممکن است درباره ما چه فکر کنند نگران هستیم. این می تواند باعث شود که از موقعیت های اجتماعی دوری کنیم ، خود را از دیگران جدا کنیم و به تدریج منزوی و تنها شویم.
تنهایی یک مشکل شایع در بین افراد با هر سن و با هر پیشینه ای است ، اما با این وجود اکثر ما در پذیرش آن مردد می شویم. تنهایی چیزی نیست که بابت آن احساس شرم کنیم. بعضی اوقات ، تنهایی نتیجه ی شرایط اطراف ماست: مثلاً شما به یک منطقه جدید منتقل شده اید. در چنین مواردی اقدامات بسیاری وجود دارند که می توانید آنها را برای دیدار با افراد جدید و تبدیل آشنایان به دوستان انجام دهید. برای درک رابطه بین تنهایی و افسردگی، نوشته علائم افسردگی زنان را بخوانید.
اما اگر مدت زیادی است که با کمرویی، احساس نا امنی در اجتماع یا ایجاد رابطه ی دوستی دست و پنجه نرم می کنید، چه می توان کرد؟ حقیقت این است که هیچ یک از ما با مهارت های اجتماعی متولد نشده ایم. اینها چیز هایی هستند که ما به مرور می آموزیم – و خبر خوب این است که شما نیز می توانید آنها را بیاموزید. مهم نیست که چقدر در مشارکت و همراهی با دیگران احساس اضطراب می کنید، شما می توانید یاد بگیرید که چگونه افکار خود-انتقادی تان را ساکت کنید، عزت نفس خود را تقویت کنید و در تعامل خود با دیگران اعتماد به نفس بیشتری کسب کنید. لازم نیست شخصیت خود را تغییر دهید ، با آموختن مهارت های جدید و اتخاذ دیدگاهی متفاوت می توانید بر احساس خجالت یا حس ناخوشایندتان در محیط های اجتماعی غلبه کنید ، تنهایی را از خود کنید و از دوستی های محکم و عمیق لذت ببرید.
آیا کمرویی و ناامنی یک مشکل برای شماست؟
آیا شما از اینکه در موقعیت های اجتماعی احمق به نظر برسید می ترسید؟
آیا درباره آنچه که دیگران درباره شما فکر می کنند نگران هستید؟
آیا اغلب از موقعیت های اجتماعی دوری می کنید؟
آیا به نظر می رسد افراد دیگر در موقعیت های اجتماعی شاد تر از شما هستند؟
آیا وقتی کسی دست رد به سینه ی شما می زند، یا به نظر بی علاقه می رسد ، آیا فکر می کنید این تقصیر شماست؟
آیا نزدیک شدن به افراد یا پیوستن به گفتگوها برای شما دشوار است؟
آیا بعد از گذراندن وقت با دیگران ، روی عملکرد خود تمرکز کرده و از آن انتقاد می کنید؟
آیا بعد از معاشرت اغلب نسبت به خود احساس بدی می کنید؟
اگر به این سؤالات پاسخ مثبت داده اید ، این مقاله می تواند به شما کمک کند.
مقابله با ناامنی و هراس اجتماعی
وقتی صحبت از کمرویی و اجتماعی نبودن می شود ، چیز هایی که به خودمان می گوییم بسیار حائز اهمیت است. در اینجا چند الگوی تفکر رایج وجود دارد که می تواند اعتماد به نفس شما را تضعیف و عدم امنیت اجتماعی را تقویت کند:
اعتقاد دارید که خسته کننده ، غیرقابل تصور یا عجیب هستید.
معتقدید که افراد دیگر در موقعیت های اجتماعی شما را ارزیابی و قضاوت می کنند.
معتقدید که در صورت اشتباه کردن در اجتماع ، مورد پذیرش و انتقاد قرار خواهید گرفت.
معتقدید ترد شدن یا خجالتی بودن به لحاظ اجتماعی ، بسیار ناگوار و ویران کننده خواهد بود.
معتقدید آنچه دیگران درباره شما چه فکر می کنند ، معرف شخصیت شماست.
اگر به این موارد معتقدید ، جای تعجب نیست که موقعیت های اجتماعی وحشتناک به نظر برسند! اما حقیقت هرگز کاملاً سیاه و سفید نیست.
مردم به شما فکر نمی کنند – حداقل به حدی که فکر می کنید نیست. بیشتر مردم گرفتار زندگی و نگرانی های خود هستند. درست مثل اینکه شما در مورد خود و نگرانی های اجتماعی خودتان فکر می کنید ، افراد دیگر در مورد خودشان فکر می کنند. آنها وقت خود را صرف قضاوت درباره ی شما نمی کنند. بنابراین وقت خود را با این ذهنیت که دیگران درباره ی شما چه فکری می کنند ، به هدر ندهید.
بسیاری از افراد دیگر به همان اندازه شما در اجتماع احساس بی دست و پایی و اضطراب می کنند. وقتی از نظر اجتماعی مضطرب هستید ، به نظر می رسد که همه افراد دیگر افرادی برونگرا با اعتماد به نفس خیلی زیاد هستند. اما این طور نیست. بعضی از افراد بهتر از دیگران این را پنهان می کنند، اما افراد درونگرای زیادی در آنجا هستند که با همان شک و تردید های شما دست و پنجه نرم می کنند. نفر بعدی که با او صحبت می کنید احتمال دارد به همان اندازه نگران آنچه درباره او فکر می کنید، باشد!
مردم بسیار صبور تر از آنچه فکر می کنید هستند. در ذهن شما ، ایده انجام دادن یا گفتن چیزی خصوصی در ملاء عام وحشت آور است. شما مطمئن هستید که همه در مورد شما قضاوت خواهند کرد. اما در واقعیت ، بسیار بعید است که مردم بخواهند برای یک معاشرت اجتماعی همچین کاری را انجام دهند. همه این کار را در برخی مقاطع انجام داده اند ، بنابراین اغلب آن را نادیده گرفته و راه خود را می روند.
یاد بگیرید که خودتان را قبول داشته باشید
وقتی متوجه شوید که مردم همه ی حرف ها و کردار های شما را بررسی و قضاوت نمی کنند ، به طور خودکار احساس تنش و اضطراب اجتماعی کمتری خواهید کرد. اما همچنان چیزی که در مورد خودتان احساس می کنید باقی مانده است. خیلی اوقات ، ما بدترین منتقدان خودمان هستیم. ما به شکلی که هرگز در غریبه ها نخواهیم دید به خودمان سخت می گیریم – چه رسد به افرادی که به آنها اهمیت می دهیم. یادگیری باور داشتن و قبول کردن خودتان یک شبه اتفاق نمی افتد – این امر نیاز به تغییر طرز فکر شما دارد.
لازم نیست که برای دوست داشته شدن، کامل باشید. در حقیقت ، نواقص و تغییرات ناگهانی ما می تواند دوست داشتنی هم باشد. حتی نقاط ضعف ما می تواند ما را به دیگران نزدیک کند. وقتی کسی در مورد آسیب پذیری های خود صادق و صریح است، این می تواند یک تجربه پیوند دهنده باشد- به ویژه اگر فرد بتواند به مشکلات خود لبخند بزند و آن را خیلی جدی نگیرد. اگر بتوانید با گشاده رویی نواقص و ضعف های خود را بپذیرید ، احتمالاً متوجه خواهید شد که دیگران نیز چنین خواهند کرد. آنها حتی ممکن است شما را به خاطر آن بیشتر دوست داشته باشند!
اشکال ندارد اشتباه کنید ، هرکسی اشتباه می کند؛ این بخشی از انسان بودن است بنابراین وقتی کاری خوب پیش نمی رود به خودتان استراحت دهید. ارزش شما از بی نقص بودن ناشی نمی شود ، اگر مهربانی با خودتان برایتان دشوار است ، سعی کنید به اشتباهات خودتان همانطور که شما به اشتباهات دوست خود نگاه می کنید بنگرید. به دوستتان چه می گویید؟ حال همان توصیه های خودتان را برای خودتان اعمال کنید.
خود-ارزیابی های منفی شما لزوماً واقعیت را منعکس نمی کنند. در واقع ، آنها احتمالاً اینگونه نیستند ، به خصوص اگر:
خود را با عناوینی مانند “احساساتی” ، “بی ارزش” ، “احمق” و غیره خطاب می کنید.
با تمام کارهایی که “باید” یا “نباید” انجام می دادید ، خود را سرزنش می کنید.
روی یک رویداد خاص تعمیمات گسترده انجام می دهید. به عنوان مثال ، اگر چیزی مطابق برنامه ریزی پیش نرفت ، به خود می گویید که هرگز مسائل را درست انجام نمی دهی ، تو یک شکست خورده هستی ، یا همیشه گیج بازی در می آوری.
وقتی در حال فکر کردن به چنین افکار تحریف شده ای هستید ، مهم است که لحظه ای درنگ کرده و آگاهانه آنها را به چالش بکشید. فرض کنید که شما ناظری شخص ثالث هستید، سپس از خود بپرسید که آیا زوایای دید دیگری برای دیدن این وضعیت وجود دارد یا خیر.
پرورش مهارت های اجتماعی مرحله به مرحله
بهبود مهارت های اجتماعی نیاز به تمرین دارد. دقیقاً همانطور که انتظار ندارید بدون تلاش ، در نواختن گیتار خوب شوید ، انتظار نداشته باشید بدون اختصاص دادن وقت ، از نظر اجتماعی آرام شوید. شما می توانید با قدم های بسیار کوچک شروع کنید. قدم های کوچکی را به سمت ایجاد اعتماد به نفس و اجتماعی تر شدن بردارید ، سپس آن نتایج مطلوب به دست آمده را تقویت کنید.
به کسی که در خیابان از کنار شما می گذرد لبخند بزنید.
از شخصی که در طول روز با او تعامل دارید تعریف و تمجید کنید.
از یک نفر یک سؤال معمولی بپرسید (برای مثال در رستوران: “قبلاً اینجا آمده اید؟ استیک چطور است؟”)
مکالمه ای را با یک صندوق دار ، منشی ، پیشخدمت یا فروشنده شروع کنید.
چگونه با بزرگترین ترسهای اجتماعی خود روبرو شوید
وقتی صحبت از مواردی می شود که ما را واقعاً می ترساند ، شما دوست دارید که به تدریج و قدم به قدم با ترس و اضطراب خود روبرو شوید و از موقعیت هایی شروع کنید که استرس کمی ایجاد می کنند و رفته رفته با روبرو شدن با محرک های استرس زای بیشتری ، خود را تقویت کنید. به عنوان یک نردبان به آن فکر کنید که هر پله ی آن کمی بیشتر از پله ی قبلی استرس زا است. تا زمانی که از قدم قبلی تجربه مثبتی پیدا نکردید به مرحله بعد نروید. به عنوان مثال ، اگر صحبت کردن با افراد جدید در مهمانی ها شما را به شدت مضطرب می کند ، در این قسمت نردبانی هست که می توانید از آن استفاده کنید:
به مهمانی بروید و یک سؤال ساده بپرسید (مثلاً “آیا می دانید ساعت چند است؟”). وقتی جواب دادند، مودبانه از آنها تشکر کرده و خود را
معرفی کنید. نکته اصلی این است که تعامل کوتاه و شیرین باشد.
از یک دوست بخواهید تا شما را با شخصی در مهمانی آشنا کند و به تسهیل گفتگوی کوتاه کمک کند.
شخصی را در میهمانی انتخاب کنید که صمیمی و نزدیک به نظر برسد. خودتان را معرفی کنید.
یک گروه از افراد حاضر در مهمانی را که با آنها احساس راحتی می کنید مشخص کنید و به آنها نزدیک شوید. لازم نیست خیلی پر سر و صدا وارد شوید. فقط به گروه بپیوندید و به مکالمه آنها گوش دهید. اگر دوست دارید یک یا دو بار نظر بدهید ، اما زیاد به خودتان فشار وارد نکنید.
به یک گروه دوستانه و قابل دسترس دیگر بپیوندید. این بار ، سعی کنید کمی بیشتر در گفتگو شرکت کنید.
